KlipMagazin.CoM

Arnavutlar asyalılar lazlar
Romanlar cenevizliler aleviler
İstanbul çocukları tıpkı bir gökkuşağı
Kiminin ayakkabısı yok
Kiminde altın bilezik var
Bir tanesi mendil satar
Diğeri gökyüzüne bakar
Kimi yaşar sırça konakta
Kimi kalır anca sokakta
Bazısı bali tiner çeker
Kimisi yalnız çikolata yer
İstanbul çocukları tıpkı bir gökkuşağı
Bektaşiler avrupalılar yezidiler
Ermeniler ortodokslar sünniler japonlar
İstanbul çocukları tıpkı bir gökkuşağı
Analar babalar akrabalar
Hepiniz kendinize gelin
Tv’nizi bir sefer de
Başka gözle seyredin
Her yerde hep kan ve hırs
Silah şiddet vahşet var
Hep birilerini öldürüyor
Bilgisayarda çocuklar
İstanbul çocukları tıpkı bir gökkuşağı
Afrikalılar museviler
Kürtler bizanslılar çerkezler
Bulgarlar müslümanlar
İngilizler anadolulular rumlar
İstanbul çocukları tıpkı bir gökkuşağı

Söylemek gerek dinlemek gerek
Hem dinlemek hem söylemek
Konuşmak gerek
Dokunmak gerek öpüşmek gerek
Hem öpüşmek hem dokunmak
Sevişmek gerek
Gelmek gerek gitmek gerek
Hem gitmek hem gelmek
Görüşmek gerek
Atlamak gerek sıçramak gerek
Hem sıçramak hem atlamak
Oynamak gerek
Doğmak gerek ölmek gerek
Hem ölmek hem doğmak
Yaşamak gerek

Eyvah dayım geldi dayım
Senin saklanman lazım
Kalk çabuk üzerimden
Atla git pencereden
Vallahi görür seni
Hemen giyinmen lazım
Al çabuk eteğini
Tut bari sütyenini
Boşver şimdi giyinmeyi
Dayım geliyor dayım
Çabuk saklan şu dolaba
Sesini hiç çıkarma
Aman hiç kıpırdama

Ellerimde bir sigara bir çakmak.
Yakmaya çalışırken bile yaptığım yine zamandan çalmak.
Hareket her zaman iyi,
Ama sabit duran tarafa elinin tersiyle vurmamalı be hayat.
Ya da gidenler yanlarında çöplerini de taşımalı.
Yoksa bakmayı ben de severim, ama bakakalmak kesinlikle bambaşka oluyor.

Soğuk demir, mekanik gürültü, tren sesi.
Gidişat daha çok oryantal memleket ezgileri.
Çıkış noktasında ise şehrin kütlesi duruyor kaskatı. zaman dursa ne ala, ama giden gidiyor çatır çatır. bense napıcam?
Sırf öyle olması gerektiği için vazifemi yapıyorum.

El filan sallıyorum.

“bu davette topuğunuzun ya da kanadınızın
Biri kırık olmalı
Bu şartı yerine getirmeyenler
Kırık ön dişler ya da deşik ciğerlerle de
Katılabilirler”

Uzun hazırlıklardan geçtik biz
Uzakdiyarlara uçtuk: başka çaremiz yoktu

Babasız kızlar korosu:
Babamız bizi sevmedi
Çirkiniz! çirkiniz!
Zır deliyiz. güzeller güzeli şüphe
Kır kalbimi, alışığım ben
Yeşil gözleri babamın: gözleri zehirli yosunlardandır
İnce ince proje dokur, gürcü soğuk ve mağrur
Babamı hiç görmedim - ki onca yıldır

“bu baloya davetli kızlar
Babalarının cenazesinde bulunmayacaklar”

Niye seveyim seni
Babalarının terk ettiği kızlar, kötülüklerinde cömert
Aşklarında hazin ve güvenilmezdirler

Babasız kızlar korosu:
Babamız bizi sevmedi
Öyle birşey koptu ki içimizde
Bütün kötü kadınlar bizden sorulur
Kaçmayı biliriz biz en iyi
Ey cesur! ey sevgili! sıkıysa bak gözlerime
Taşa çeviririm seni, mum gibi eritirim
Çocukluk acıları pazılarımdır benim
Ah ben ne güçlü ne unutkanım bilemezsin.

“balomuz gece yarısını geçe başlayıp
Canımız isteyince biter”

Kandırdur arabalarıyla dolanmayız biz
Cam kırıklarında dans etmek varken
Babasız kızlar korosu:
Küfredip kavga çıkarırız
Çirkiniz! çirkiniz! çirkiniz
Babamız bizi sevmedi
Cümlenizin hakkından geliriz
Yaralarımıza şap dökerek büyüttük kendimizi
Göçebeyiz; talan eder tüyeriz
Hayat, baskınımıza mazur bir davet yeridir
Arka kapıları tekmeler içeri gireriz
Yaklaşma yakarım, dumanını üflediğim gibi
Keyfime bakarım

Ön kapıdan ve sırayla
Buyrun kibar hanımlar beyler
Babanız sizi sevdi de ne oldu?
Korkak, kör ve bok gibisiniz.

Bulutların üstünden
Bıraktım ben kendimi
Sonunu düşünmeden
Duygular sarınca beni
Gizlice tuttum elini
Yüzüne baktım usulca
Gözlerin fısıldadı ah
Mutluluğu yavaşça
Çiçeklerin kokusu
Dalgaların şarkısı
Rüzgarın fısıltısı
Bir sana bir de bana
Bahçede hanımeli
Gökyüzünde yıldızlar
Yağmurun narin sesi
Şimdi bir anlamı var
Aşk nasıl da kırılgan
Sus dedim ama olmadı
Kalbimden ismin geçti ah
Kimseler duymadı
Çiçeklerin kokusu
Dalgaların şarkısı
Rüzgarın fısıltısı
Bir sana bir de bana